‘Biz bebek bekliyorduk Rabbim melek gönderdi!’

“Dün yavrumla sadece bir gün geçirebildim. Elini sıkı sıkıya tuttum, masallar anlattım, birebir ilgilendim,ömrüme ömür eklendi.
Dünyanın en mutlu insanı kim diye sorsalar, parmağım benden başkasına gitmezdi.

Ata ÖZDEMİR

Bu sözler cennetlik bir anneye ait. Ceylan Özdemir’e… O, sadece bir anne değil, görmeyen, duymayan, konuşamayan Ata’nın gözü, kulağı, dili. Allah’ın, insana bahşettiği sınırsız sevgisinin, hoş görünün, şefkatin yeryüzündeki yansıması…


Siz, bu köşeyi okurken Ata annesi Ceylan ve babası Tarık ile birlikte tatilde… Ata, mutluluk içinde, huzur içinde, sevgi yumağı içinde enerji topluyor…

İşte Ceylan Özdemir’in kaleminden…

‘Biz bebek bekliyorduk Rabbim melek gönderdi!’

Dün yavrumla sadece bir gün geçirebildim.

Elini sıkı sıkıya tuttum, masallar anlattım, birebir ilgilendim, ömrüme ömür eklendi.

‘Dünyanın en mutlu insanı kim?’ diye sorsalar, parmağım benden başkasına gitmezdi.

Gerçekten çok mutluydum. İçim içime sığmadı, öptüm kokladım yavrumu, ohh Bee dedim. Ohh bee!

Bütün gece gözümü kırpmadan sandalye tepesinde bekledim.

Sabah banyo yaptıracağız. ‘Biraz dinlen sen’ diyerek 1 saat dışarı çıktım. Geldiğimde içeri girer girmez ‘annesi sen dışarı’ denilerek, yine o buzlu kapının ardında buldum kendimi.


Maalesef ki tolere edememiş tekrar entübe edildi. Sol akciğeri kapanmak üzereymiş, trakeostomi gerekecek annesi…

‘Bir kere daha deneyin’ diye yalvardım.

‘Belki bu sefer hocam lütfen bir kere daha…’

Sonra ne yapıyorum ya ben deyip odasına gidip görüştüm.

Ata için hangisi rahat olacak hocam dedim?

Çünkü anne yüreğimin gafletine kapılmak istemedim. Amacımız Ata’nın yaşam kalitesini yükseltebilmek değil miydi?

Rabbim’in emanetine sahip çıkmak değil miydi?

Bazı yaralar kanar ama ne kabuğu vardır ne izi, yürek sızlatır. Yaraya tuz basmayı da Atam öğretti.

Ne izi var ne kabuğu…

Doktoru, ‘bir kere daha deneyelim, eğer olmazsa mecburuz annesi’ dedi.

Biz aile olarak; Hiç büyük isteklerin peşinde koşmadık.

Küçük şeylerle mutlu olmayı bildik.

Ata doğmadan önce de sağlıktan başka bir şeyde de gözümüz olmadı.

Ata dünyaya geldi…

Biz bir BEBEK bekliyorduk, Rabbim bize MELEK gönderdi.

İyi ki; bize verdi. Başkası bizim kadar Ata’ya anne baba olamazdı.

İyi ki; bizim aldığı her nefes için hamd olsun.

O bizim emanetimiz.

Evren sana mesajım var. Bu da boynumuzun borcu. O yaşamak istiyor.

Canı gönülden Ata yaşamak istiyor.

O, boncuk gözlerine baktığımda aksi bir şey göremiyorum.

Bu yaşamak mı ya diye ağzını ayıranlar için; hanginiz bu kadar saf, hanginiz bu kadar temiz?

En çok onlar yaşamayı hak ediyor.

Yer gök duayla yaratılmış. Ben duamı Allah’a, gücümü yavruma adadım.

Yaşadığı dünyayı; mal, mülk, para, lüksten ibaret sananlar sadece bugün için yaşıyor.

Biz ise yarınların umuduyla…

Çünkü; ‘Bir umuttur yaşamak’…

2 adet yorum: “‘Biz bebek bekliyorduk Rabbim melek gönderdi!’

  1. Gerçekten yurekten tebrikler . Sizi tebrik ediyorum. Genc bir anne olarak bu fedakarliginiz beni yürekten.etkiliyor

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir